Dr. Jill Bolte Taylor krijgt op haar 37ste een hersenbloeding. Helaas is dat geen unieke gebeurtenis: in Nederland krijgen dagelijks 115 mensen een hersenbloeding en inmiddels leven in Nederland 190.000 mensen met de gevolgen daarvan.

Wat de ervaring van Jill Bolte Taylor bijzonder maakt, zijn de volgende dingen. Allereerst is zij een neurowetenschapper, waardoor zij tijdens haar beroerte stap voor stap kon volgen welke functies door de bloeding werden aangetast. Zij geeft een ooggetuigenverslag dat indrukwekkend is.

Taylor heeft acht jaar gerevalideerd en is nu in staat weer als wetenschapper en spreker op te treden. Die revalidatie is grotendeels begeleid door haar moeder; een onderwijzeres die begreep wat het betekent als je volwassen dochter plots als kind in het leven staat: opnieuw leren lezen, schrijven, lopen, praten, begrijpen wat de woorden en dingen betekenen. Door de revalidatie is Taylor een ervaringsdeskundige waar het de begeleiding van herstel na hersenletsel betreft. Ze geeft adviezen voor mensen die indirect te maken krijgen met een hersenaandoening; hoe ga ik om met mijn dierbare die ik niet langer herken als de persoon met wie ik zoveel gedeeld heb?

Tot slot levert de ervaring van Taylor een grote bijdrage aan iedereen die bewust in het leven wil staan. In onze maatschappij leven we “in het penthouse van de Maslow pyramide”(citaat Susan Piët) en zijn we op zoek naar zingeving, keuze, verbinding en balans. Onze Westerse wereld stimuleert en waardeert vooral de prestaties van onze linkerhersenhelft: logisch, analytisch, verleden en toekomst, details. Onze linkerhersenhelft is ontworpen om uit de veelheid van indrukken in het huidige moment details te kiezen en die te categoriseren. Links associeert onze huidige indrukken met ervaringen uit het verleden en projecteert deze op onze mogelijkheden in de toekomst. Als wetenschapper heeft Taylor gedurende haar opleiding vooral haar linkerhelft gestimuleerd. En haar hersenbloeding trof juist deze linkerhelft, waardoor “Rechts” volop de ruimte kreeg. Wat Taylor ervoer was eenheid in het hier en nu, en verbondenheid met alles om zich heen. Het is de rechterhersenhelft die denkt in beelden en alle informatie verwerkt die via de zintuigen binnenstroomt. Ze was “bevrijd van de kritische stem die ze altijd in haar hoofd hoorde” en had het gevoel alsof ze in het Nirwana beland was. Eenheid, verbinding, vrede en perfectie van alles om haar heen – dat was de ervaring die haar rechterhersenhelft haar gaf.